Zwykle zatrzymuję chwile na zdjęciach. Tutaj pozwalam im potoczyć się dalej. Krótkie animowane filmy zabierają mnie w miejsca, które znam, do których chciałabym wrócić albo które istnieją tylko w mojej wyobraźni. A czasem dzieją się w nich rzeczy, których nie dałoby się sfotografować – i tu polecam tryb pełnoekranowy.
Wystarczy podmuch wiatru, poruszona firanka albo kot, który ma własny pomysł na scenariusz. Innym razem wyobraźnia idzie znacznie dalej… Trochę natury, codzienności, trochę magii i pewnie jeszcze sporo niespodzianek. Bez sztywnego planu, za to z ogromną przyjemnością tworzenia. Bo przecież nie samymi przepisami człowiek żyje 😉